Hoe zijn wij begonnen?                                                      

                                                                                                                                                                                                
 

 

 

 

 

De televisie staat er bol van. Avonturiers die op stel en sprong naar het buitenland vertrekken om daar een nieuw leven te beginnen, onwetend en slecht voorbereid. Lang voordat deze programma’s op tv kwamen, hadden ook wij deze beslissing genomen: we wilden vertrekken! In de herfst van 1996 kregen we de mogelijkheid om in Frankrijk op het platteland van de Allier een boerderij te kopen met 2 ha grond, Groot genoeg voor een minicamping.

 

 

 

 

 

Maar ja, wat hebben we eigenlijk gekocht? Vier muren, een krom dak, een paar gammele bijgebouwen en 20.000 m² onkruid. De positieve kant van het verhaal: we hadden één kraan met gemeentewater, twee stopcontacten met spanning erop, een heuse telefoonaansluiting en ‘n volle waterput.

En zo ben je toch trots, je hebt tenslotte wel een plekje in je favoriete vakantieland.

 

 

 

 

Na ons bezoek aan de notaris op een stoffig kantoortje met huizenhoge papierstapels op het bureau, nog even langs “onze” boerderij gereden.

 

 

En dan komt de vraag naar boven:
hoe gaan we dit in vredesnaam aanpakken?
Want er was niks: geen toilet, douche, keuken
of andere bruikbare ruimtes.
We waren het er wel snel over eens:
dit gaat een vijfjarenplan worden.
Het was namelijk afhankelijk van hoeveel en hoelang
we vakanties op konden nemen om aan onze droom te werken.
Een andere belangrijke vraag was: zouden er
vrienden en familieleden zijn die ons wilden helpen?

 

 

Deze laatste vraag was snel beantwoord, het waren er veel.
Ondanks alle opgenomen vakantiedagen en de vele hulp bleek de planning van 5 jaar niet haalbaar, het werden er 10!
In deze 10 jaar is het mogelijk geworden om normaal naar het toilet te gaan, te douchen en gebruik te maken van kook-, slaap- en wooncomfort. Tevens zijn er in deze periode sanitaire voorzieningen gebouwd voor onze minicamping.

(Je moet tenslotte toch ergens van gaan leven.)

 


De moraal van dit verhaal:
neem de tijd om je droom te realiseren!